Kalendarium
hańby

W swoim rasistowskim światopoglądzie rządzący od 1933 r. w Niemczech naziści propagowali hierarchię podludzi - Słowianie byli gorsi od Aryjczyków, a na samym dole znajdowali się Żydzi.

Polityczna odpowiedź polskich władz na coraz bardziej brutalną i antysemicką politykę nazistów pokazuje, że nie można było liczyć na prowadzenie przez nich skutecznej walki z hitlerowską napaścią na Polskę we wrześniu 1939 r.
W czerwcu 1934 roku Joseph Goebbels, jako pierwszy hitlerowski minister, złożył oficjalną wizytę w Polsce. Został również zaproszony na Uniwersytet Warszawski, gdzie przemawiał w obecności premiera nt. "Kwestii Żydowskiej".

W latach kryzysu gospodarczego lat 30-ych skrajna prawica (endecja i faszyści) organizowała fizyczne ataki na Żydów. W latach 1933-1936 w Polsce doszło do 1.289 poranień Żydów.

W marcu 1936 r. masowe demonstracje protestujące przeciwko antysemickiej przemocy przeszły przez polskie miasta. W tym samym roku miała miejsce fala strajków robotniczych - najlepsze antidotum na antysemityzm.

4 czerwca 1936 r. polski premier Felicjan Sławoj-Składkowski ogłosił w Polsce "ekonomiczną wojnę" przeciwko Żydom.

27 czerwca 1936 r. Polska jako pierwsza znosi sankcje nałożone przez Ligę Narodów na faszystowskie Włochy po napaści na Abisynię.

7 października 1937 r.  powstała antysemicka partia Obóz Zjednoczenia Narodowego (OZON). Głównym założycielem był minister obrony Śmigły-Rydz.

20 października 1937 r. w salach wykładowych Uniwersytetu Warszawskiego  utworzono tzw. getto ławkowe. Żydowscy studenci mogli zajmować tylko wydzielone ławki. W roku akademickim 1938/1939 liczba studentów żydowskich spadła z 25% do 8%.

W 1937 r. i rząd wprowadził  tzw. "polonizację gospodarki" metodą bojkotu mniejszości narodowych ze strony oficjalnych instytucji i Kościoła katolickiego.

Marzec 1938 r. Polski rząd grozi Litwie wojną.

W 1938 r. na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie skrajnej prawicy udało się osiągnąć rezolucję domagającą się wprowadzenia na uczelni całkowitego niedopuszczania do studiów Żydów, tzw. numerus nullus.

W podobnym czasie, w sierpniu 1938 r. naziści założyli w północnej Austrii obóz koncentracyjny Mauthausen. Zginęło w nim ponad 120 tysięcy ludzi, w tym wielu Żydów.

W październiku 1938 r. wojska polskie zajęły większość terenów czechosłowackiego Śląska Cieszyńskiego (Zaolzie). Rząd polski korzystał z okazji do promowania własnych ambicji mocarstwowych zaraz po tym, jak Hitler przejął Kraj Sudetów zgodnie z układem monachijskim.

4 października 1938 r. Rektorzy szkół wyższych wprowadzają getta ławkowe dla Żydów.

Październik-listopad 1938 r. Hitlerowskie Niemcy deportowali do Polski około 18 tys. mieszkających w III Rzeszy  polskich Żydów. Polski rząd przyjął tylko niewielką ich część, po czym nakazał zamknięcie granicy.
Następnie, w odwecie, rozpoczęto deportację niemieckich Żydów z Polski. Trafiali oni do niemieckich obozów koncentracyjnych. (Dopiero później, na początku 1939 r., rząd polski po negocjacjach z Niemcami, wyraził zgodę na przyjęcie polskich Żydów, deportowanych przez nazistów z Rzeszy).