Powstanie w Boliwii

Historia buntu

1530-e: Boliwia była południową częścią Imperium Inków zdobytym przez Hiszpanię. Osadnicy podbili ogromne połacie kraju i przejęli kontrolę nad zmuszając do pracy Indian w największej na świecie kopalni srebra.
Lata dwudzieste XIX wieku: Uzyskanie niepodległości od Hiszpanii, ale mówiąca językiem hiszpańskim elita wciąż odmawia praw miejscowej większości ludności.
Lata osiemdziesiąte XIX wieku: Odkrycie największych światowych źródeł cyny. Długość życia górników - Indian wynosi tylko 35 lat.
Lata dwudzieste XX wieku: Zgromadzeni razem górnicy pokazują swoją moc w wielkich strajkach, które są brutalnie rozpędzone. Stają na czele powstania przeciw rządzącej elicie.
1952: Rewolucja. Górnicy maszerują w La Paz i rozbrajają armię. Założenie milicji robotników, pracownicza kontrola kopalni i podział wielkich obszarów ziemskich pomiędzy chłopów. Ale przywódcy górników zgadzają się pozostawić władzę w rękach działaczy politycznych klasy średniej. Reformy dostosowały się do zapotrzebowań miejscowej klasy biznesu.
Lata sześćdziesiąte XX wieku: Armia rozbraja górników, masak ruje strajkujących i zajmuje przestrzenie górnicze z pomocą wojska. Wojskowe dyktatury stają się normą.
1969-71: Nowa fala walk robotników m. in. poprzez strajk generalny. .Zgromadzenie ludowe wkrótce zaczyna kwestionować ustalone instytucje państwa.
Lata siedemdziesiąte XX wieku: Zamach stanu generała Banzera, następnie surowe represje.
1982: Strajk generalny doprowadza kraj blisko wojny domowej. Wojsko rezygnuje z władzy. Nowy rząd obiera kurs neoliberalny, zmniejszając o połowę liczbę stanowisk pracy w górnictwie.
2000: Prywatyzacja wody wywołuje masywne powstanie w Cochabamba. Zwycięstwo po demonstracjach i blokadzie dróg.
2002: Eva Morales, przywódca protestu hodowców koki, jest blisko pokonania górniczego milionera Sancheza de Lozada w wyborach prezydenckich.